- نگاه سایر تیمهای لیگ راگبی به تیم راگبی کنگره ۶۰ چگونه است؟
 
من با ذکر یک خاطره به سوال شما جواب می دهم. برای یک دوره از مسابقات که تیم ما هم شرکت داشت من به عنوان سرپرست تیم رفتم به خوابگاه بچه ها سرکشی کنم، خارج از خوابگاه مسئولین تیم شیراز که یکی از تیمهای بسیار خوب کشور است با من مواجه شدند و بعد از آشنایی به من گفتند ما وقتی فهمیدیم تیم راگبی کنگره ۶۰ هم در این مسابقات شرکت دارد خندیدیم! فکر می کردیم یک عده معتادی که ترک کرده اند توان راگبی بازی کردن ندارند و باعث تفریح و مضحکه خواهند بود. اما وقتی با تیم شما بازی کردیم دیدگاهمان به کلی عوض شد. البته تیم ما را برده بودند اما به تعبیر خودشان به سختی توانسته بودند بر تیم ما غلبه کنند و از توان و هماهنگی بچه های ما شوکه شده بودند. در حال حاضر تیم راگبی کنگره ۶۰ با فراز و نشیبهای فراوانی که پشت سر گذاشته در نظر سایر تیمها یک تیم قابل احترام و یک رقیب کاملا جدی و سختکوش است و هیچ تیمی به گذشته بچه های تیم ما توجه نمی کند چرا که عملکرد این تیم در زمین نشان می دهد اثری از دوران تاریک گذشته در این بچه ها نیست. برای اینکه تیم کنگره ۶۰ به شکل امروزی شکل بگیرد زحمات زیادی از ابتدا تاکنون کشیده شده است و ما حتی پیرمرد ۶۰ ساله را که از اعضای جمعیت بود برای تهییج و روحیه دادن به این تیم راه دادیم و برای تیم ما بازی کرد. در اینجا بر خود وظیفه می دانم از زحمات کلیه کسانی که در قالب بازیکن، کادر فنی، تدارکات و غیره برای این زحمت کشیدند و درحال حاضر هم این تلاش ها را برای سرافرازی تیم ادامه می دهند، تشکر کنم.
 
- تعامل شما با مسئولان و دست اندرکاران انجمن راگبی خوب است؟
 
رابطه ما با انجمن راگبی بسیارخوب است و مخصوصا از زمانی که آقای میرزا آقا بیگ مسئولیت انجمن را به عهده گرفته اند همکاری نزدیک و مثبتی با ما داشته اند. حتی مسئولیت راگبی تهران را بنده با ابراز علاقه ایشان قبول کردم. من نمی خواهم در اینجا اسامی تک تک افرادی را که در تیم ملی، انجمن راگبی و جاهای دیگر به تیم راگبی کنگره ۶۰ کمک می کنند را بازگو کنم چرا که معتقدم این افراد برای تایید شدن و برده شدن نامشان به کمک ما نیامده اند و اصولا نیازی به این کار ندارند بلکه هدفشان چیزی بالاتر از این حرفها است. در رابطه با بچه های راگبی کنگره ۶۰ فقط یک مساله وجود دارد و آن هم این است که برای دعوت این بچه ها به تیم ملی کمی احتیاط می شود که به نظر من این احتیاط پایه چندان منطقی ندارد. البته این احساس من است و صحبتی در این باره نشنیده ام و مدارکی که رسما این موضوع را تایید کند ندارم، اما احساسم این است که چون این بچه ها زمانی دچار مساله اعتیاد بودند برای دعوت آنها به رده های ملی وسواس به خرج داده می شود. امیدوارم در این مورد هم دیدگاه ها اصلاح شود و واقعیت امروز این بچه ها و آمادگی و عملکرد آنها مورد توجه قرار گیرد و نه گذشته آنها. آقای عناوچه ای یک بار به من گفت باید تیم راگبی کنگره ۶۰ در دنیا معرفی و ثبت شود چون فعالیت و بازی های خوب این تیم واقعا این یک افتخار ملی برای ایران است؛ هم در زمینه ورزش و هم در زمینه بهبودی از اعتیاد. به اعتقاد من صحبت ایشان درست است و هرچه از این تیم حمایت شود افتخار و فایده آن به کل جامعه ما می رسد.
 
 

- آیا در کنگره ۶۰ راهنماها در مورد ورزش هم به معتادان در حال بهبودی کمک و راهنمایی می دهند؟
 
ممکن است راهنماها برای انتخاب رشته ورزشی به رهجو مشاوره بدهند اما مشاوره و کمک اصلی راهنمایان ما معطوف به تغییر جهانبینی فرد بیمار است. راهنمایان ما افرادی هستند که مراحل رشد در مسیر بهبودی را به خوبی طی کرده اند و طی یک آزمون متمرکز و سراسری که بی شباهت به کنکور نیست ، در صورت رسیدن به نمره حد نصاب مورد نظر ، برای طی کردن دوره کمک راهنمایی برگزیده می شوند.
 
- یعنی افراد برای راهنما شدن در کنگره ۶۰ باید کنکور بدهند؟ سوالات این آزمون از چه منابعی است؟
 
دقیقا همینطور است. در کنگره ۶۰ رسیدن به مرحله راهنما شدن تابع مقررات و شرایط خاصی است و هر کسی به صرف اینکه مسافر شده و از اعتیاد رهایی یافته نمی تواند راهنما شود. سوالات آزمون کمک راهنمایی از منابع، کتابها، جزوات و سی دی های آموزشی که در کنگره ۶۰ تهیه و تدوین شده استخراج می شود.
 
- کتابهای شما از منابع خارجی ترجمه شده یا تالیف خود اعضای جمعیت است؟
 
ما در زمینه منابع تئوری خودکفا هستیم و کتاب یا جزوه ترجمه در اختیار اعضا قرار نمی دهیم. کنگره۶۰ یک راه و روش بومی و داخلی برای رهایی از اعتیاد پیشنهاد می کند و این یکی از تفاوتهای عمده ما با سایر تشکل های همسو است. با احترام تمام به سایر تشکلهایی که در این زمینه فعال هستند، باید دانست روش اغلب آنها برگرفته از منابع خارجی است و کتابهایی که در این زمینه دارند ترجمه ای از منابع بیگانه با فرهنگ و اندیشه ایرانی است. برای توضیح بیشتر باید عرض کنم کتابهای ما عمدتا به بحث جهانبینی می پردازد و برای آشنایی بیشتر با روش و مرام فکری کنگره ۶۰ توصیه می کنم اهالی رسانه همچون شما و هر کسی که در حوزه بهبودی از اعتیاد فعالیت می کند یا به نوعی با این معضل سروکار دارد، آنها را مطالعه کند.
 
- ساختار فعلی جمعیت کنگره ۶۰ از ابتدا وجود داشته یا حاصل تکامل تدریجی است؟
 
این ساختار به شکل فعلی از ابتدا وجود نداشت . کلیات این ساختار در ذهن مهندش دژاکام که بنیان گذار این انجمن هستند وجود داشت اما با رشد انجمن و پیدایش مسائل و چالش های جدید ساختار هم تکامل بهتری پیدا کرد و به شکل امروزی درآمد. مطمئنا با توجه به رشد سریعی که کنگره ۶۰ در سالهای اخیر داشته در سالهای آتی نیز ساختار ما دچار تحولاتی خواهد شد که این موضوع از هم اکنون قابل پیش بینی است.
 
 

- من مرور گذرایی بر اصول جهانبینی کنگره ۶۰ که در ۱۴ وادی شما منعکس شده است داشته ام. به نظر می رسد این اصول به زبان و ادبیاتی طرح شده اند که زیاد با سطح دانش عمومی اجتماع همخوانی ندارد. آیا بهتر نبود اصول خود را بدون پیچیدگی و با ادبیاتی ساده تر بیان می کردید؟
 
من با نظر شما در مورد پیچیدگی ادبیات مورد استفاده در ۱۴ وادی کنگره ۶۰ موافق نیستم. به نظر من این اصول با زبانی ساده در پی القاء معانی بزرگی هستند. شاید چون شما مطالعه عمیقی در ۱۴ وادی کنگره ۶۰ نداشته اید به چنین برداشتی رسیده اید.
 
- به بحث راگبی برگردیم، پیش بینی شما از آینده راگبی در ایران چیست؟ آیا ایران می تواند در این رشته ورزشی به پیشرفت و رشد خوبی برسد؟
 
پیشرفت راگبی در فضای فعلی ورزش کشور خیلی سخت است چون نه حمایت چندانی از سوی دولت از این رشته می شود و نه در میان مردم به اندازه کافی شناخته شده است. همان طور که می دانید در دنیا و مخصوصا کشورهای آمریکای شمالی این ورزش محبوبیت زیادی دارد. لیگ حرفه ای منظم و اسپانسرها و پوشش تلویزیونی مناسب مسابقات در آنجا راگبی را به یک رشته موفق و پول ساز تبدیل کرده است که علاقه مندان میلیونی دارد. در ایران راگبی یک رشته نوپا است و حرکت و پیشرفت آن نیاز به حمایت دارد. من چندبار به آقای آقابیگ پیشنهاد کرده ام برای آشنایی مردم برای راگبی حرکتهای خلاقانه انجام بدهیم و مثلا بین دو نیمه بازی های مهم لیگ برتر فوتبال، یک بازی ۱۰ دقیقه ای نمایشی راگبی برگزار کنیم. این قبیل کارهای می تواند جای راگبی را به تدریج در میان مردم باز کند و وقتی این ورزش در میان مردم گل کرد دیگر راه پیشرفت و توسعه آن هموار می شود.
 
- و سخن پایانی ...
 
به تمام افرادی که با معضل و بیماری خانمانسوز اعتیاد دست به گریبان هستند عرض می کنم رهایی از این بیماری ممکن است و این فرصت در جمعیت کنگره ۶۰ به رایگان و بدون در نظر گرفتن سن، مذهب، جنسیت ،  سواد، سابقه، نوع و مدت زمان مصرف فراهم می باشد. برای شروع این مسیر تنها کافیست فرد بیمار برای درمان خود تمایل و جدیت داشته باشد. اگر این تمایل و جدیت وجود داشته باشد رسیدن به بهبودی از بیماری اعتیاد و حتی رسیدن مدارج بالای علمی و ورزشی میسر می شود و این واقعیتی است که ما آن را در کنگره ۶۰ با ایمانی راسخ به خداوند محقق کرده ایم. در پایان از خبرگزاری ورزش ایران(ایپنا) که به نقش ورزش در بهبودی از اعتیاد توجه ویژه نشان داده و فرصت این گفتگو را فراهم کرد، تشکر می کنم.