سلام

 

اگر از احوالات ما جویا باشی، باید بگویم که ما خوبیم و ملالی نیست جز یادآوری خاطرات گذشته که گهگاه به ذهنم شبیخون می زنند و مرا ملول می سازند. آخر می دانی، هنوز نتوانسته ام یاد بگیرم که به افکار مزاحمم بگویم: ورود ممنوع! اما با تمام این حرفها، اینک من و فرزندانت گذر لحظه ها را با آسودگی نظاره گریم. خوب می دانم که تو هم پس از آن بیماری صعب العلاج، اینک که نعمت سلامتی را دوباره بازیافته ای، سرمست، سر به سجاده عشق می نهی و هزاران بار شکر خداوند را بجای می آوری.

 

خانواده ات هم خوبند و جویای همیشگی حال تو هستند. بعد از مدتها، آسودگی را در نگاه رنجدیده آن ها می بینم و این باعث امتنان من از خداوند است. راستی تا فراموش نکرده ام این را هم بگویم که همسایه ها هم رفتارشان تغییر کرده و دیگر آن نگاه های مشکوک و حقیرانه را به من و بچه ها ندارند و اگر با هم روبرو شویم حال تو را می پرسند و من با افتخار سلام تو را به آنها می رسانم و باز هم می گویم: خدا را شکر

 

مسافر من!

 

هنوز این شجاعت را پیدا نکرده ام که حقیقت را به خانواده ام بگویم و برایشان بازگو کنم که مسافر من در گذشته معتاد بوده و من همیشه در حال نقش بازی کردن برای شما بودم که «همه چیز آرومه و من چقدر خوشحالم!» و حالا که تو حالت خوب است، بی مهابا برایشان با غرور از قصه زندگیمان بگویم و خوبی های تو را به رخ آنها بکشم. اما عیبی ندارد، مطمئن باش روزی حقیقت نقاب از رخ خواهد کشید و من در هر حال سربلندم.

 

همسر خوب و مهربانم!

 

بعد از آن همه مصائبی که بر سر ما آمد، به لطف کنگره 60، حالا فضای خانه ما را عطر عشق و محبت فرا گرفته است. شاید در دلت به من بخندی، اما هر روز صبح با دود کردن اسپند و زمزمه کردن «قل أعوذ برب الناس»، از خدا می خواهم که چشم بد را از زندگی ما دور کند. نمی دانم، شاید بخاطر این که هنوز این همه خوشبختی را باور ندارم.

 

هر روز قامت مردانه تو را با افتخار می نگرم؛ رفتار و منش تو باعث مباهات من و فرزندانت شده است و با وجود این موهبت الهی، مشکلاتی را که در سر راه ماست را چون ابری سیاه می بینم که اندکی بعد می بارند و دوباره آسمان زندگیمان صاف و فرح بخش می گردد.

 

خوبی حال تو، نشاط و آرامش تو، خنده های دلنشین تو و صداقت و صفای تو، روح رنجدیده ما را طراواتی تازه بخشیده است و این باعث شده که فرزندانت چون شاپرکانی فراغ بال در آسمان کوچک خانه مان به پرواز درآیند و من با دیدن این تصاویر، حمد و ثنای خداوند را بگویم. با وجود این همه نزول رحمت، عبور از موانع و شدائد باقیمانده از زندگی گذشته، چه سهل می نماید.

 

اینک که در حال تحریر این نامه هستم، در جلسه کنگره شرکت کرده ای، سلام ما را به همه اعضای کنگره برسان و در دعایت رسیدن از ظلمت به نور، از جهل به دانایی، از قهر به مهر، از فرود به فراز و ... از اتصال بند عشق به قدرت مطلق، الله را برای تمامی رهجویان طریق عشق مسئلت کن.

 

امیدوارم در پناه حق همیشه پایدار باشی.

 

همسفرت

 

با عشق و محبتی آسمانی

 

برسد به دست مسافرم

 

نویسنده: یک همسفر

 

منبع: وبلاگ نمایندگی فلاح