مسئله ای که در اینجا مطرح می شود از بیانات استاد سردار است، که می گویند ما اکثراً تنها به جهان می آییم، و هیچ کدام از ما اشتراکی قدم به دنیا نمی گذاریم هر کدام در یک مقطع خاصی تنهایی وارد جهان می شویم ومسئله پدر و مادر و ......
   
به صورت یک قرار داد است که به وسیله آن تکثیر انجام می شود.
  
فلسفه کنگره 60 این است که در جهان چیزی از بین نمی رود و ما اگر بخواهیم چیزی را از هستی خارج کنیم قادر نیستیم  بله ما فقط میتوانیم آن را تغییر دهیم.
   
ما سفری را آغاز کرده ایم که این سفر ادامه دارد و طبق گفته خداوند در کتاب شریف این سفر از روز الست آغاز شده و توقفی ندارد یعنی هیچگاه انسانها نمیتوانند نیست باشند و یا منتظر و بیکار بمانند بلکه باید همیشه در حرکت بود .
  
این سفر از روز الست آغاز و پایانش روز قیامت است پایان دنیا هم همانطور که در کتاب شریف گفته شده روزی است که زلزله همه چیز را در هم فرو خواهد ریخت و آسمان شکافته خواهد شد و خورشید و ماه در هم پیچیده خواهند شد و . . .
  
البته باید بدانیم که پایان دنیا با پایان کره زمین متفاوت است پایان دنیا پایا عمر کره زمین نیست  پس این مسئله فقط راجع به کره زمین نیست و پایان دنیا موقعی مطرح میشود که زمین نابود می شود و خورشید و ماه و ستارگان هم نابود شده و . . .
  
و ما در این هستی مثل مسافریم  که تا آن زمان که بلوغ لازم برسیم آموزش خواهیم گرفت و وقتی به بلوغ لازم و آرامش نسبی رسیدم.
  
بعد از آن باز هم مسئولیت بالاتری برعهده ما قرار خواهد گرفت  تا به لقاءالله برسیم .