جلسه لژون امروز دوشنبه، مورخ 1392/11/21 با موضوع فرق نگاه مسافر با معتاد با استادی آقای حسن بابائی برگزار شد که خلاصه ای از آن را تقدیمتان می نمایم.



کل اعضاء: 21 نفر    سفر دوم: 4 نفر    سفر اول: 15 نفر    تازه وارد: 2 نفر


سخنان استاد:


مسافرین سفر اول، طبق پیام سفر اول باید به آنچه علاقه دارند مشغول باشند. باید از خوردن جیره خود که مهمترین بخش درمان است لذت ببرند و با عشق آنرا مصرف کنند. پس باید نگاه معتاد گونه را کنار بگذاریم چون شربت OT داروی درمانی ماست، نه اینکه مواد مصرفی. مگر دز مصرفی و ساعت مشخص شده بر روی داروی درمانی تجویز شده توسط یک پزشک که برای بیماری خاصی تجویز می شود را می توانیم خودسر تغییر دهیم؟؟؟ پس میزان و ساعت شربت درمانی OT که برای بیماری اعتیاد ما تجویز شده را هم نباید تغییر دهیم.


باید بدانیم که شربت را به میزان مشخص شده و در راس ساعت مشخص شده مصرف کنیم، چون دقیقا ان ساعت های پایانی مانده به زمان جیره، همان زمان طلایی برای بازسازی سیستم ایکس بدن ماست که اگر کمی آنرا بالا و پایین کنیم، سیستم ایکس خود را مختل کرده ایم.هفته اول که جیره ما کم می شود کمی سخت است ولی هفته دوم برایمان عادی میشود و هفته سوم این میزان برای ما زیاد هم هست. پس باید صبر داشته باشیم و به راهنما اعتماد کنیم.


هرگونه خارج شدن از مسیر درمان و دستور صادر شده توسط راهنما را حماقت می گویند و با خراب کردن پله های درمانی، این موضوع ما را یک پله عقب نمی اندازد بلکه ما را به صفر می رساند و مانند یک اتومبیل بر روی سر بالایی است که اگر آنرا رها کنیم دیگر نمی توانیم آنرا کنترل کنیم و به انتهای دره می رویم. یک پله درمانی را می شود به یک ستون از یک ساختمان تشبیه کرد، شاید این ستون 5% وزن، حجم و فضای ساختمان هم نباشد ولی با تخریب آن کل ساختمان فرو می ریزد.

باید بدانیم که خمیازه، بدن درد، بی حوصله گی و ... برای همه انسانها هم اتفاق می افتد، اما ما چون با نگاه معتاد گونه به این عوامل نگاه می کنیم، فکر می کنیم که خمار شده ایم و به سمت حماقت کشیده می شویم، باید از شربت OT و کسانی که در این زمینه خدمت می کنند تشکر کنیم، چون همین شربت OT باعث میشود که از تاریکی به سمت روشنایی حرکت کنیم چون:


شکر نعمت، نعمتت افزون کند          کفر نعمت از کفت بیرون کند


ما باید برای جیره خود ارزش قائل شویم، برای آن وقت بگذاریم، با آن صحبت کنیم و ... شاید این حرف خنده دار به نظر بیاید ولی چون این امر بار روانی بسیار بالایی دارد، باعث می شود از جیره خود لذت ببریم و بیشتر روی ما تاثیر بگذارد. درست مانند بار روانی که در زمان مصرف وقتی بدلیل ترس از چیزی مانند فهمیدن مامور پلیس، خانواده و یا ترس های دیگر و یا تمام شدن مواد مصرفی سریعا خمار می شدیم.


پس جیره را سر وقت، با میزان مشخص شده توسط راهنما، با لذت و ... مصرف کنیم تا بیشترین لذت را از سفر اول و داروی درمانی خود ببریم.


با احترام؛ مسافر میثم امیری