من با هیچ باوری به درمان اعتیاد و تغییری در مسیر زندگی و با بسیاری از مشکلات جسم، روان و جهان‌بینی وارد کنگره 60 شدم و چون تجربه سندی است بدون نقص و من با نگاه کردن به نمونه‌های زیادی از مسافرانی که مسیر زندگی‌شان عوض شده بود، بعد از چند ماه شک و تردید، امیدوار شدم که این راه شدنی است و اگر نشد، باعث این نشدن خودم هستم و تماشای همان نمونه‌هایی که به من امید می‌دادند و حتی هم‌نشینی با آن‌ها کلید راه من نبود، چون نقش اول در درمان اعتیاد به عهده خودم هست.



به من امید می‌دهند، اما امید دیگران به تنهایی کارساز و خوراک جسم و روان و جهان‌بینی من نیست. حرکت من، جستجوی من و پیدا کردن کلید بیش‌ترین نقش را دارد و به نظر من حرکت و قدم برداشتن برای آگاهی و دانایی، خود باعث رشد می‌شود. نه قطار و نه ریل‌ها اصل نیستند، اصل حرکت است، وقتی من در یک اتاق تنگ و تاریک زندانی و در بندم، فکر کردن به دیوارها کاری را درست نمی‌کند من باید کلید در اتاق پیدا کنم. کنگره 60 و بهتر بگویم تفکر کنگره 60 راه من برای رها شدن از اعتیاد و از آن مهم‌تر ضد ارزش‌ها و تاریکی‌هاست و در سفری که در کنگره دارم کلید من حرکت به سمت ارزش‌ها، حرکت از ظلمت به روشنایی‌ها، از ترس به شجاعت و از کفر به ایمان است. زمانی به دنبال کلیدی بودم که به خودم و دیگران آزار برسانم، دنبال کلیدی بودم که آلودگی‌های خودم را توجیه کنم، اما آن کلید این روزها در کنگره و در هر جایی که باید به سمت ارزش‌ها حرکت کرد دیگر دری را باز نمی‌کند، من کلیدی را می‌خواهم که واقعیت‌ها را ببیند و کلیدی می‌خواهم که لذت‌های ماندگار و واقعی را ببیند.


کلیدی که خیلی به من کمک کرد انگیزه‌هایی بود که با وارد شدن به کنگره تازه شد، انگیزه‌هایی که باعث شد تمام مشکلات و سختی‌ها که خیلی هم زیاد است را تحمل کنم. کلیدهای زیادی در زندگی برای هر شخصی برای حل مشکلاتش وجود دارد و فقط و فقط کلید مشکلات را خود شخص با مشورت با دیگران باید پیدا کند، من اگر فکر کنم که کسی باید کلید را دستم بدهد سخت در اشتباهم، آن کلید باید با تلاش و زحمت خودم پیدا شود تا وقتی مشکلات حل می‌شود احساس لذت بکنم.


با احترام: مهدی اخوان

لژیون: آقای محمد صداقت

نمایندگی: تهران‌پارس