رهجو یعنی شخصی که در پی یافتن راه می‌باشد. یعنی جوینده راه. حال این راه چه می‌باشد و به کجا می‌رسد خود جوینده راه می‌داند و بس. اگر این جوینده راه بخواهد راه را، بدون راه بلد و یا راهنما طی کند، با احتمال زیاد به مقصد نمی‌رسد، چون تنها و بدون آگاهی از موانع مسیر، شروع به حرکت نموده است.



حال اگر فردی که مصرف‌کننده مواد مخدر است و تصمیم به درمان خود گرفته است، در مسیر این راه پر پیچ و خم به  کنگره 60 رسید، باید بداند که راه را درست رفته است.


حال با قدم‌های استوار باید تا آخر، این مسیر را طی کند. برای آنکه بتواند طی طریق کند، باید یک راه بلد، یا همان راهنما را داشته باشد. که این جوینده راه در کنگره 60 می‌شود، رهجو. حال این رهجوی عزیز چه باید کند که تا آخر مسیر را با خوبی طی کند و به مقصد نهایی که درمان و به تعادل رسیدن خودش می‌باشد برسد.


این رهجو باید گوش به فرمان راهنمای خودش باشد، ایمان داشته باشد که  راهنما مانند شمعی است که خود می سوزد، تا رهجویانش به روشنایی برسند، بداند که تسلیم بودن در برابر راهنما رهایی و درمان را برای او به ارمغان می‌آورد.


یک رهجو وظایف مهمی را بر عهده دارد؛ بایدمنظم و سر ساعت تعیین‌شده در جلسات آموزشی و لژیون خود شرکت داشته باشد. آموزش‌ها و فرمان‌های راهنما را درست اجرا کند ، به راهنما احترام بگذارد. احترام گذاشتن به راهنما یعنی اینکه قوانین و حرمت کنگره 60 را اجرا کردن. از خدمت کردن به کنگره دریغ نکند، چون خدمت به خودش حساب می‌شود.


اگر رهجو از راهنما  و وظایف محوله‌ی خود دور شود، باعث می‌شود که در این مسیر سقوط کند، به امید روزی که تمامی رهجویان گرامی با تلاش خود به هدف مهم خود که درمان و رهایی و رسیدن به خود و در نهایت رسیدن به خالق خود است، برسند.


نویسنده‌: همسفر نسرین

منبع: وبلاگ همسفر حافظی