سایت آوای عشق، کنگره 60، DST، آوای عشق

کنگره 60 در طول سال 52 دستور جلسه دارد، دستور جلساتی که در طول سال‌ها ممکن است چندین بار تکرار شوند تا من چیزی یاد بگیرم، بفهمم چه چیزی خوب است و چه چیزی بد و چه کارهایی انجام‌دادنی یا انجام ندادنی است. از این 52 دستور جلسه 14 دستور جلسه مربوط به وادی‌هاست که هر کدام  از آن‌ها قوانینی هستند که دانستنشان باعث جلوگیری از تکرار مکررات و آموزش در مورد چگونگی مواجهه با رویدادهای جاری زندگی می‌گردد. و اما یکسری از دستور جلسات باعث یادگیری قوانین و مسائلی می‌گردد که به موجب آن بتوانیم از هدر رفتن انرژی جلوگیری نماییم.

همان طور که می‌دانید در سفر اول انرژی محدود است؛ مثلاًیکسری از اعمال مانند ازدواج کردن و طلاق دادن؛ سفر رفتن؛ خرید و فروش کردن  نبایستی انجام شوند؛ به این دلیل که انجام این اعمال انرژی زیادی را از انسان می‌گیرند و کسی که انرژی محدودی دارد؛ اگر آن انرژی از بین برود خمار می‌شود و وقتی که خمار شد بایستی مواد مصرف کند و وقتی مواد مصرف کند دیگر مسافر نیست؛ در نتیجه به راحتی مشاهده می‌کنیم که یک اتفاق کوچک و یا از دست دادن انرژی باعث فرآیندی می‌شود که می‌تواند فرد را از پروسه‌ی درمان خارج کند. به همین دلیل دستور جلساتی وجود دارند که با یادگیری آن‌ها بتوان از هدر رفتن انرژی جلوگیری کرد و دستور جلسه‌ی این هفته که فرق عمل سالم و عمل به ظاهر نیک می‌باشد نیز از این قاعده پیروی می‌کند.

این دستور جلسه می‌گوید که بایستی عمل سالم انجام دهیم؛ برای انجام عمل سالم اولین قدم شناخت آن است به این معنی که من بایستی بدانم چه عملی عمل سالم است تا بتوانم در مرحله‌ی بعدی آن را به انجام برسانم؛ مثلاً هنگامی که در خیابان شخصی در روبرویم قرار می‌گیرد و اظهار فقر می‌کند آیا باید به او کمک کنم یا نه؟ و یا فردی مراجعه می‌کند و می‌گوید یک چک تضمین می‌خواهم یا پول نیاز دارم و اگر ندهی به زندان می‌روم؛ در چنین مواقعی است که باید انجام عمل سالم را تشخیص داد.

آیا عمل نیک این است که همیشه و در همه حال به دیگران کمک کنیم؟ گاهی افرادی وجود دارند که در حال تخریب اجتماع و خیانت به جامعه‌اند؛ آیا باید به چنین افرادی هم کمک کنیم؟ اگر مد نظر؛ عمل به ظاهر نیک باشد کسانی که در حال سپری کردن دوره‌ی زندان خود هستند نیز باید آزاد گردند. ما آرزو می‌کنیم که هیچ کس زندانی یا بیمار نباشد و یا هیچ کس در بند اعتیاد نباشد؛ اما گاهی انسان‌ها بذرهایی می‌کارند و در ادامه محصول آن را برداشت می‌کنند. هیچ‌چیز بی‌دلیل نیست مواقعی پیش می‌آید که ما اواسط یک دفتر را باز می‌کنیم و می‌بینیم که یک فرد معتاد؛ بیمار یا در حال آسیب دیدن است درحالی‌که از رخدادهای قبل از آن بی‌اطلاع بوده و نمی‌دانیم چه پروسه‌ای طی شده یا چه بذری کاشت و داشت شده تا در نهایت امر؛ منجر به برداشت چنین محصولی گردیده است.

گاهی تشخیص دادن سخت است و تفاوت بین عمل سالم و عمل به ظاهر نیک به اندازه‌ی تار مویی است چون عمل به ظاهر سالم یا تصویری که جلوی چشمان ما نقش بسته نقاب تقوا را به صورت دارد. به دیگر سخن اگر از ابتدا تشخیص دهیم و بدانیم انجام چنین  عملی در پایان چه بر سر ما خواهد آورد؛ به هیچ عنوان آن را انجام نخواهیم داد. مثلاً من اگر بدانم فردی که معتاد به تریاک است با تجویز و با نسخه‌ی من؛ وقتی شیشه مصرف می‌کند تا تریاک را ترک کند؛ چه بلا یا سرنوشتی در انتظارش خواهد بود؛ هرگز چنین کاری را انجام نمی‌دهم. گاهی برخی اعمال به نیت اینکه عمل نیک است انجام می‌شوند؛ اما در پایان؛ جز پشیمانی سودی ندارند و گاهی حتی تاوان‌های سنگینی در بر دارند که عهده و توان از پرداخت آن خارج و عاجز است.

نکته‌ای که در دستور جلسه وجود دارد و باعث حل بسیاری از مشکلات می‌گردد؛ توانایی در استفاده از کلمه‌ی نه! است. باید توان استفاده از این کلمه را پیدا  و گاهی از آن استفاده نمود. من شخصاً در گذشته توان نه گفتن را نداشتم و مشکلات متعددی را متحمل شدم. گاهی یک نه گفتن باعث جلوگیری از یک عمر بله گفتن اجباری می‌شود؛ به عبارت دیگر با یک بار نه گفتن در برابر دوستی که طلب پول می‌کند مسئله فیصله می‌یابد؛ ممکن است کدورتی به وجود بیاید اما پس از مدتی فراموش می‌شود. این مورد در کنگره مسئله‌ی مهمی است و در حرمت‌ها هم قید شده است به این دلیل که قرض دادن یا قرض گرفتن می‌تواند منجر به خروج فرد از مسیر درمان گردد. وقتی در انجام کاری شک داریم خودداری و یا نه گفتن بهترین راه است. همان طور که قبلاً نیز اشاره شد تشخیص بین این دو عمل دشوار است، و شناخت آن نیاز به دانایی دارد؛ دانایی بایستی بالا برود تا سختی و دشواری در شناخت پایین بیاید و بهترین راه برای بالا بردن دانایی برای ما؛ کنگره60 می‌باشد. اگر بتوانیم عمل سالم انجام دهیم خودبه‌خود تفکر و گفتار ما هم سالم خواهند شد و در همین حین روابطمان در زندگی سالم می‌گردند و در ادامه مشاهده خواهیم کرد که بدون از دست دادن کمترین انرژی؛ در حال زندگی هستیم.

تهیه و تنظیم گزارش: مسافر رامین سعادت جو

منبع: وبلاگ نمایندگی استادمعین