سایت آوای عشق، کنگره 60، DST، آوای عشق

ما یک عمل نیک، یک عمل سالم و یک عمل صالح داریم. در کل این‌ها نباید از نظر معانی با هم تفاوتی داشته باشند، ولی در اثر گذشت زمان یک تفاوت هایی پیدا کرده‌اند. مخصوصا" چیزهایی که در فرهنگ ایرانی به ما یاد داده‌اند. آموزش‌های خوبی را در بعضی از موارد دیده‌ایم و نخبگان خوبی هم داریم. ولی در یک سری از مسائل ابتدایی ما اصلا" آموزش ندیدیم و اصلا" بلد نیستیم و این ایجاد بحران و مشکلات بسیاری کرده است. اگر هم بخواهیم بدانیم که آیا دلیل این مشکل در درون ما هست یا خیر؟ می‌توانیم  به تعداد پرونده هایی که در دادگستری هست رجوع نماییم.

خیلی از دعواها و مشکلات و دعواها خانوادگی هستند. از کجا این مشکلات بروز پیدا کرده‌اند؟ به دلیل اینکه  یک سری از  چیزها  را از کوچکی به عنوان یک ارزش و  یک حرکت اخلاقی و انسانی در لوای این به ما آموزش داده‌اند. مثلا" به ما یاد داده‌اند که به اعضاءی خانواده, فامیل و دوستانمان اعتماد، محبت و گذشت نماییم.

به ما یاد داده‌اند محبت و عشق، جوانمردی، گذشت و ... ارزشمند است. اینکه بتوانیم به دیگران کمک کنیم  و مشکل آن‌ها را حل کنیم کار خیر است. همه‌ی این‌ها را گفته‌اند که کار خوب و ارزشمندی است. اما اندازه‌اش را نگفته‌اند و ما اندازه‌اش را نمی‌دانیم و همه‌ی این‌ها تحت عنوان و لوای عمل نیک قلمداد می‌شود.

مثلا" اگر کسی می‌خواست وام بگیرد  و شما سند خانه اتان را بگذارید تا وام بگیرد، این عمل نیک است. ولی بعضی از مواقع عمل بسیار مخربی است چون ما اندازه‌اش را نمی‌دانیم.

همه چیز اندازه دارد. هیچ چیز مطلق نیست و همه چیز نسبی است. حتی عشق ورزیدن محبت و گذشت کردن هم اندازه و قیمت دارد. متأسفانه چون ما اندازه‌اش را نمی‌دانیم دچار بحران و مشکل می‌شویم.

خیلی از افراد هستند که به خانواده، دوست و یا فامیل کمک کرده اندع اما حالا خودشان دچار مشکل شده‌اند. چون به ما یاد داده‌اند این یک کار ارزشمند است. اما اندازه‌اش را نگفته‌اند که چقدر؟

ما هم که مصرف کننده‌ی مواد مخدر بوده‌ایم  ما هم اندازه‌ی مواد مصرف کردن را بلد نبودیم. مصرف کردن هم قانون خودش را دارد و ما این قانون را هم بلد نبودیم. چون اگر بلد بودیم بعد از دو سال مصرف مواد صنعتی از کار بی کار و از خانواده طرد نمی‌شدیم و سر از تیمارستان در نمی‌آوردیم.

این‌ها همه در پرتو عمل به ظاهر نیک است. در صورتی که بسیار مخرب است.

باید دید هر کسی قیمتش چقدر است. آیا ارزشش را دارد؟ اگر داشت آنوقت قیمتش را پرداخت نمایید. مثلا" اگر می‌خواهید سند خانه اتان را بگذارید تا دوستتان را از زندان در بیاورید، باید ببینید ارزشش را دارد؟ اینکه فقط بگویی انشاءاله پولش را می‌دهد. انشاءاله که مشکلی پیش نمی‌آید و ... فایده ای ندارد.

اینکه می‌گوییم ببینید ارزشش را دارد. یعنی اینکه اگر سند گذاشتی  و دوستت را از زندان بیرون آوردی، اما پولش را پرداخت نکرد و خانه‌ات را از دست دادی. آیا آن آدم ارشش را دارد که بی خیال شوی؟ مشکلی برایت پیش نمی‌آید؟

اگر دیدی می‌ارزد آنوقت سند خانه‌ات را بگذار اما اگر دیدی نمی ارزداین کار را نکن

به این می‌گویند عمل به ظاهر نیک. اما وقتی محاسبه می‌کنید که اینکار آخرش سود و زیانش چقدر است. اگر ارزشش را داشت آنوقت عمل کن. به این می‌گویند: عمل سالم. یعنی فردا دچار مشکل و دردسر نمی‌شوید. عمل سالم همون همان عمل صالح است. عمل صالح یعنی عملی که در آن صلح نهاده شده باشد. یعنی انسان‌هایی که عملی انجام می‌دهند که در آن صلح است."یعنی وقتی سند خانه‌ات را ندادی این عمل صلح است، چون اگر فردا نتوانست سندت را پس بدهد بینتان جنگ و دعوا می‌شود.

اگر بدون تفکر به برادرتان یا دوستتان اعتماد کنید و این کار را انجام دهید. این کار عمل به ظاهر نیک  است و کاملا" اشتباه است.

خداوند می‌فرماید: دوست باشید مثل برادرتان، ولی معامله کنید مثل بیگانگان."

چون وقتی اینکار را می کنیدبرای آن شخص هم راه فساد را می‌بندید. اگر ما هر کاری را که می‌خواهیم انجام دهیم، آخر آن قضیه را ببینیم می‌شود عمل سالم.

فرض کنید یک نفر اسلحه ای را با گلوله می‌گذارد پیش شما برای امانت و امانت داری یعنی هر وقت صاحب امانت امانتش را خواست باید امانتش را پس بدهید. اما وقتی دعوا کرده  و عصبانی می‌آید پیش شما و اسلحه‌اش را می‌خواهد و شما میدانید که اگر  اسلحه‌اش را بدهید، ممکن است برود و کسی را بکشد. وقتی شما اسلحه را نمی‌دهید و قانون امانت را نقض می‌کنید. نقض قانون امانت داری در اینجا می‌شود عمل سالم  چون می‌دانید باعث فساد و بحران و گفتاری خواهد شد. این عمل سالم است چون باعث کشتار کسی نمی‌شود.

مثلا" در کنگره 60 شخصی بعد از 4-5 سال آمدن هنوز سفرش مرتب نیستعدارد تخریب ایجاد می‌کند و به درمان نمی‌رسد. عمل نیک می‌گوید: بگذار باز هم بیاید شاید به درمان برسد. ولی عمل سالم می‌گوید: نه. دارد تخریب ایجاد می‌کند. شما وقتی یک سیب خراب را کنار سیب‌های سالم بگذارید. سیب‌های سالم را هم خراب می‌کند. همانطور که باید سیب خراب از کنار سیب‌های سالم برداشته شود. این شخص هم باید برود کمیته‌ی انضباطی.

اگر نگاه کنید می‌بینید در تمام سطوح زندگی خیلی از کارها را تحت عنوان عمل نیک انجام دادید و ایجاد مشکل و بحران کردید.

در کنگره عمل سالم می‌گوید: هیچکس حق ندارد رفت و آمد خانوادگی و یا ارتباط کاری مالی و تجاری داشته باشد. اما عمل به ظاهر نیک می‌گوید: چه اشکالی دارد با هم ارتباط داشته باشیم؟

همه‌ی این حرکات باعث جنگ و درگیری و مشکلات می‌شود.

فقط کسانی که بالای 5 سال رهایی دارند می‌توانند از کسانی که بالای 1 سال رهایی دارند در بعضی از کارها استفاده کنند, ولی باید تمام قوانین را رعایت کنند و همه‌ی مسئولیت‌های این کار با خودشان است.

افراد کنگره‌ی 60 باید مرتب و منظم باشند و راهنما باید به شاگردانش یاد بدهد که در کنگره چگونه رفتار کنند. چون ما با همین نظم و دیسیپلین برای کنگره 60 افتخارات به وجود می‌آوریم.

ما فقط چیزهایی را ذره ذره یاد دادیم که قبلا" بلد نبودیم. به همین خاطر توانستیم درست زندگی کنیم و زندگی‌ها را از دعواها و درگیری‌ها نجات دهیم.

عمل سالم می‌گوید اگر 4 سال کمک راهنما بودی و راهنما نشدی باید لژیون را تحویل دهید. اما عمل به ظاهر نیک می‌گوید: تازه 4 سال است کمک راهنما شده بگذار باز هم کار کند. ولی عمل سالم می‌گوید: اگر می خوای راهنما شوید باید آغاز نامه بنویسید.

امیدوارم فرق عمل سالم و عمل به ظاهر نیک را بدانیم.

عملی را می‌توانیم  بگوییم نیک که به خیر ختم شود. اگر به خیر ختم نشود می‌شود عمل فاسد.

عمل سالم ذره ذره, جایگاه به جایگاه و هر موضوعی با موضوع دیگر فرق دارد و موقعی می‌توانید تشخیص دهید که به علم و آگاهی رسیده باشید و معرفت پیدا کنید. معرفت یعنی شناخت و آگاهی. یعنی هر کاری که می‌خواهید انجام دهید باید تا عمق قضیه را نگاه کنید. آنوقت وارد عمل سالم می‌شوید. تا انسان عمل سالم انجام ندهد نمی‌تواند رستگار شود تا عمل سالم انجام ندهد نمی‌تواند به آرامش برسد.

پس اگر می‌خواهید آرامش و آسایش و صلح داشته باشید باید عمل, عمل سالم باشد. نه عمل به ظاهر نیک.

باید در تمام کارها این قضیه را در نظر بگیریم و برنامه ریزی و تفکر کنیم از راه معرفت آنوقت می‌رسیم به عدالت.

در کل برای هر کار باید روی آن تفکر و بررسی کامل انجام دهیم تا به عمل سالم برسیم. عمل سالم این است که زمانی باید کتک خورد و زمنی دیگر باید کتک زد.زمانی باید بیدار بود و زمانی دیگر بایدخود را به خواب زد.

خداوند بخشنده‌ی مهربان است اما باید دید کجا؟

یک زمان حق ما را می‌خورند اما چون زورمان نمی‌رسد بگیریم. می‌گوییم گذشت می‌کنیم. در واقع روغن ریخته شده را نظر شاه چراغ می‌کنیم. باید یاد بگیریم که چه عملی انجام دهیم که صلح آمیز باشد و آخرش به بدی ختم نشود.

با احترام؛ همسفر زهرا

لژیون خانم ناهید

منبع: نمایندگی قزوین