فن سيكليدين  PCP


Pcp در اواخر دهه 1950 به عنوان يك داروي بيهوشي ساخته شد ولي به دليل عوارض جانبي همچون : روان آشفتگي و گمگشتگي مصرف آن در اواخر دهه 1960 به عنوان مواد مخدر تحت سو مصرف قرار گرفت كه در آن سالها به نام سرنيلان و به عنوان يك د اروي بيهوشي براي حيوانات مورد مصرف قرارمي گرفت و در حال حاضر هيچگونه استفاده قانوني پزشكي ندارد و به صورت مخلوط با ساير توهم زاها شيوع گسترده اي پيدا كرد ه است .


Pcp خالص پودر كريستالي سفيد رنگي است كه به راحتي در آب قابل حل مي باشد اما امروزه تركيب آن با مواد ديگر باعث تغيير رنگ از آجري تا قهوه اي و تغيير شكل از پودر به آدامس شده است . مواد شيميائي مورد نياز براي ساخت آن بسيار ارزان و قابل دسترس مي باشند و به صورت قرص ، پودر ، كريستال وجود دارد كه با توتون سيگار يا گراس مخلوط شده و تدخين مي گردد .مي شود آنرا انفيه كرد و يا از هر غشا مرطوبي ( واژن ، ركتوم ، چشم ) قابل حل است .

اين ماده بسيار سريع و در مدت چند ثانيه اثر مي كند . در دوز هاي پائين تر احساس آرامش كاذب ، مورمور شدن و كرختي ايجاد مي كند و بتدريج تبديل به احساس جدائي ، دوري و بيگانگي نسبت به محيط پيرامون مي شود . بريده بريده حرف زدن ، عدم تعادل و هماهنگي در اندام ها همراه باحس قدرت و احساس شناور بودن مي شود كه از 4 تا 6 ساعت ادامه دارد . افسردگي متعاقب دوز حاد آن تا 24 ساعت ادامه مي يابد . در دوزهاي بالاتربرخي افراد دچار گيجي ،محبت، حالت آزار رساننده و اضطراب شديد مي شود و در اين مرحله منجر به خشونت هاي شديد رفتاري مي گردد كه يكي از خطرناك ترين عوارض سو مصرف pcp مي باشد و به مرگ فرد مصرف كننده و يا هر شخص ديگري منجر مي شود .


در صورت مصرف مداوم عوارضي چون خيرگي بدون هدف ، حركات سريع چشم ، راه رفتن نا متعادل ، توهمات شنوائي ، تغيير اشكال هندسي ، اختلالات رفتاري و فراموشي ظاهر مي شود . pcp همانند اغلب مواد مخدر توهم زا وابستگي جسماني حاد ايجاد نمي كند ولي اين ماده به ميزان زيادي باعث ايجاد وابستگي رواني مي شود.


نام نام خياباني دوز مصرفي شكل طريقه مصرف


Phencyclidine گرد فرشته 15-5 میلی گرم قرص کریستال کپسول دودی، مشامی، تزریق
Pcp سوپر گراس , . . .


جمعیت احیای انسانی (کنگره 60)